J. W. Borejsza
„Piękny wiek XIX”
„Przyszłość rysowała się w jasnych barwach, chociaż życie
nie było łatwiejsze niż dziś. Wierzono że postęp w technice i medycynie
rozwiąże wiele problemów. Demokraci wierzyli w hasła równości, wolności i
braterstwa, socjaliści w obalenie kapitalizmu, liberałowie upajali się panującą
wolnością. Wydawało się, że świat zmierza ku lepszemu.”
"Piękny wiek XIX" to ceniony podręcznik do historii XIX wieku. Jest to zbiór 40 esejów uszeregowanych ze względu na tematykę w sposób chronologiczny.
O czym zatem są eseje?
Pracę prof. Borejszy można podzielić na dwie części.
Pierwsza to eseje dotyczące Polski i jej miejsca w XIX-wiecznej Europie; druga część to teksty podsumowujące
i opowiadające się za dziejami emigracji politycznych po kolejnych powstaniach narodowych. Oddzielnym typem są tutaj eseje, które mają charakter biograficzny.
W jednym z esejów Borejsza
zwraca uwagę na ważną rolę pozytywizmu i podkreśla jego zalety. Autor chce, aby zapamiętano
i szanowano pozytywizm, uważa, że epoka ta jest nośnikiem kultury i nauki, a
państwo może rozwijać się w sposób spokojny, bez niepotrzebnych powstań
narodowych i wojen. Eseje pokazują poglądy autora na wiek XIX i przybliżają filozofię pozytywizmu.
Bibliografia:
O czym zatem są eseje?
Pracę prof. Borejszy można podzielić na dwie części.
Pierwsza to eseje dotyczące Polski i jej miejsca w XIX-wiecznej Europie; druga część to teksty podsumowujące
i opowiadające się za dziejami emigracji politycznych po kolejnych powstaniach narodowych. Oddzielnym typem są tutaj eseje, które mają charakter biograficzny.
W jednym z esejów Borejsza
zwraca uwagę na ważną rolę pozytywizmu i podkreśla jego zalety. Autor chce, aby zapamiętano
i szanowano pozytywizm, uważa, że epoka ta jest nośnikiem kultury i nauki, a
państwo może rozwijać się w sposób spokojny, bez niepotrzebnych powstań
narodowych i wojen. Eseje pokazują poglądy autora na wiek XIX i przybliżają filozofię pozytywizmu.
Bibliografia:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz